هفته مد اوت کوتور پاریس برای پاییز ۲۰۲۶، از ۶ تا ۹ ژوئیه، با دمایی بیسابقه و هیجانی دوچندان برگزار شد. این رویداد، که هر سال بهعنوان آزمایشگاه خلاقیت صنعت مد شناخته میشود، امسال شاهد اولینهای متعددی بود. از شروع کار پیرپائولو پیچولی در بالنسیاگا و دورن لانتینک در ژان پل گوتیه تا دومین مجموعههای درخشان متیو بلیزی در شنل و جاناتان اندرسون در دیور. در ادامه این مطلب از مجله دنیای مد، نگاهی دقیق به جزئیات و نکات مهم تعدادی از کالکشنهای شاخص این فصل خواهیم داشت که هرکدام روایتی تازه از اوت کوتور مدرن ارائه دادند.
اوت کوتور، بهعنوان عالیترین سطح صنعت مد، جایی است که رویاها با تکنیکهای دستدوزِ قرنها قدمت، جان میگیرند. در ادامه این مطلب، نگاهی دقیق به جزئیات و نکات مهم ده کالکشن شاخص در هفته کوتور پاییز ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ خواهیم داشت. از برندهایی که با تکیه بر میراث خود، آینده را ساختند تا آنهایی که با جسارت، مرزهای شناختهشده را درنوردیدند.
زهیر مراد (Zuhair Murad)؛ باغی اسرارآمیز در دل شب
زهیر مراد در کالکشن اوت کوتور پاییز ۲۰۲۶، مهمانان را به «باغی مخفی در دل شب» دعوت کرد؛ جایی که رمانتیسم با قدرتی رامنشده در هم آمیخته است. او در این مجموعه که در کلیسای قرن سیزدهمی کُلِژ ده برناردن به نمایش درآمد، با بهرهگیری از مخملهای زمردی و بورگوندی، تورهای شفاف پوشیده از گلهای سهبعدی و پروانههایی که چون رمزی از دگردیسی بر لب مدلها نشستهاند.
رمانتیسمی رامنشده در سکوت شب
طراح روایتی از زنی را خلق کرد که در عین شکستناپذیری، رازآلود و ظریف باقی مانده است. نقطه اوج این هنرنمایی، کت دوکِس ساتن مشکیای بود. این کت با ۲۵۰۰ ساعت کار گلدوزی دستی، نگینها و پرها طراحی شد. پالت رنگی مجموعه شامل سفید مرواریدی و یخی به سبز صنوبری، بورگوندی و سرخ سوزان میشد. تا در سکوت کلیسا، افسانهای از عشق و سلطه را برای قهرمانی که تسلیم نمیشود، به تصویر بکشد. مراد با این مجموعه، عشق خود به جزئیات و داستانسرایی را به نمایش گذاشت.
ایلی صعب (Elie Saab)؛ رؤیایی از رقص نقابها در شبهای پاریس
ایلی صعب در کالکشن اوت کوتور پاییز ۲۰۲۶ با عنوان «توپ رؤیاهای رامنشده»، مهمانان را به جهانی سورئال و پررمزوراز دعوت کرد. در آن، لباسهای پوشیده از ارگانزای مرواریددوزیشده و ابریشمهای مجسمهوار، چون ابرهای نقاشیهای رنه مگریت و گلهای رؤیایی سالوادور دالی، بر تن مدلها جان میگرفتند.
توپ رؤیاهای رامنشده، سورئالگرایی در قامت شبانه
صعب با الهام از عظمت بالماسکههای افسانهای قرن بیستم، در این مجموعه با تلفیق خلاقانهی مخملهای شرابی، تورهای سیاه و گلدوزیهای کریستالی، فضایی آکنده از رمز و راز و جذابیتی شبانه خلق کرد که در تضادی هوشمندانه با روشنایی همیشگی رمانتیسم او قرار داشت. نتیجه، تلفیقی چشمگیر از شکوه مجالس کهن با روحی مدرن است که در آن، حجمهای برجسته و کلاههای مجسمهوار، هر بینندهای را به سفری در مرز میان خیال و واقعیت فرا میخواند و لباس عروس نهایی مجموعه با بدنۀ رنگینکمانوار و دامنهای بلورین، اوج این رویای جاودانه را به تصویر میکشد.
جورجیو آرمانی (Giorgio Armani Privé)؛ آیینهای پنهانِ بانوان
سیلوانا آرمانی در دومین مجموعه اوت کوتور خود برای جورجیو آرمانی با عنوان «Boudoir» (حرمسرای خصوصی)، به ژرفترین فضای زندگی زنانه یعنی اتاقش شخصیاش سفر کرده. او آیین پوشیدن را به یک مناسکِ صمیمی و بینهایت ظریف بدل کرده است. وی در این مجموعه که در پالازو آرمانی پاریس به نمایش درآمد، با تلفیق کتوشلوارهای دولایهی مردانه با ساقدوزیهای ظریف، بلوزهای حریر و مشهای شفاف، مرز میان پوششِ قدرتمندانه و لطافت زنانه را چنان در هم آمیخته که گویی این دو هرگز از هم جدا نبودهاند.
پالت رنگی مجموعه کوتور پاییز ۲۰۲۶ برند آرمانی در نگاهِ نخست سیاه مینماید. اما در عمق خود، ترکیبی از سبزِ جنگلی، آبیِ نیمهشب، ارغوانی و قهوهایِ براق را در خود جای داده که با تابش نور، رازهای پنهانشان را فاش میکنند. در این میان، نقشهای خزندگان و پلنگهای گلدوزیشده با کریستالهای همرنگ، چنان با ظرافت در پارچه گم میشوند که تنها در نگاهی دقیق، رازِ وحشیِ درونِ این آرامشِ موقر را برملا میسازند.
تامارا رالف (Tamara Ralph)؛ طلوع خورشیدی در قامت جواهری متحرک
تامارا رالف در کالکشن اوت کوتور پاییز ۲۰۲۶ که در کاخ توکیو پاریس به نمایش درآمد. او نخستین نور سپیدهدم را به پالت رنگی از برنز طلوعگاه، طلای شامپاینی، عاجی مهتابی و مشکی نیمهشب تبدیل کرد. وی با بهرهگیری از توریهای مجسمهوار، مِشهای کریستالی و ابریشمهای روان، برشهای بایاس و کمرهای کرستبندیشده را به شکلی مدرن بازآفرینی کرد تا اشارهای ظریف به زیباییشناسی جنوب آسیا و شکوه جواهرات سنتی آن داشته باشد.
نخستین نور سپیدهدم در پاریس، جواهرات جنوب آسیا در بستر کوتور
زنجیرهای طلاییِ شنلگونه، گلدوزیهای بگتمانند و مشبکهای مرواریدی، هر لباس را به جواهری در حال حرکت بدل ساختهاند و در کنار پرهای شترمرغی که بر شانهها و آستینها نقش بستهاند، این مجموعه را به تلفیقی چشمگیر از ظرافت زنانه، عظمت مجسمهوار و شکوه هالیوودی همیشگی تبدیل کردهاند. رالف با این مجموعه، عشق خود به جزئیات و مواد لوکس را به اوج رساند.
ایریس ون هارپن (Iris van Herpen)؛ علمیات در قامت اوت کوتور
ایریس ون هارپن در کالکشن اوت کوتور پاییز ۲۰۲۶، بار دیگر مرزهای مد را با علم درآمیخت و با الهام از الگوهای رشد در طبیعت و ساختارهای زیستشناختی، لباسهایی خلق کرد که در موزه هنر و صنعت پاریس به نمایش درآمد.
همکاری با علم برای خلق پوشیدنیهای زنده، از پلاسما تا ساختارهای فراکتالی
نقطه اوج این مجموعه، لباسی با لولههای شیشهای حاوی پلاسما بود که در میدان مغناطیسی بدن مدل، نوری متغیر منتشر میکرد و به پوشیدنیای زنده تبدیل میشد. در کنار این نوآوریها، ون هارپن با استفاده از لایههای ارگانزای لیزربرشخورده که ساختارهای فراکتالی سرخسها را تداعی میکردند و همچنین یک ژاکت پلیمری زیستتخریبپذیر با ساختار لانهزنبوری، توانست گفتوگویی بینظیر بین هنر دست، معماری و زیستشناسی را به نمایش بگذارد. او با این مجموعه، نشان داد که آینده اوت کوتور در تلفیق ناب فناوری و صنعتگری نهفته است.
جورج هوبیکا (Georges Hobeika)؛ شکوه بیزانس در قامت یک لباس
ژرژ و ژاد اوبیکا در کالکشن اوت کوتور پاییز ۲۰۲۶ خود با عنوان «نظم نوین»، نگاهشان را به عظمت کلیساهای بیزانسی و هنر مقدس دوختند. نتیجه، مجموعهای که در آن نور طلایی، رنگهای جواهری و پَتههای درخشان چون شیشههای رنگیِ کلیساها میدرخشند.
نظم نوین در قلمرو رویاها، تلفیق عظمت کلیسایی با ظرافت مدرن
هنر این برند در تلفیق این عظمت با ظرافت و سبکی منحصربهفرد است. بهگونهای که لباسها با وجود جزئیات پرکار، هرگز سنگین یا غیرقابلپوشیدن به نظر نمیرسند. سیلوئتهایی از لباسهای بلند مجلسی تا کتوشلوارهای رسمی را در بر میگیرند. پالت رنگی این مجموعه از بژ و صورتی ملایم آغاز و به بلوطی، سرمهای و قهوهای میرسد و جواهراتدوزیهای وسوسهانگیز با سنگهای درخشان و حاشیههای کریستالی، فصل مشترک تمامی قطعات آن است. این مجموعه، نشاندهنده گذار نسلی و آغاز دورهای تازه در خانه هوبیکا با نگاهی به آینده است.
فندی (Fendi)؛ مینیمالیسم جسورانه در کاخ رم
ماریا گراتزیا چیوری در اولین مجموعه اوت کوتور خود برای برند فندی، که در گالری ملی هنر مدرن رم برگزار شد. روایتی از «میل» و «احساس» را به تصویر کشید.
اولین تجربه اوت کوتور چیوری، بازی با حسها و خطوط ساده
کالکشن کوتور پاییز ۲۰۲۶ با الهام از خواهران فندی و کارل لاگرفلد، بهجای زرق و برقهای رایج، بر ظرافت، سادگی هوشمندانه و بازی با پارچههای شفاف و حجمهای آزاد متمرکز بود. چیوری با استفاده از خطوط گرافیکی، جزئیات آرتدکو و ترکیببندیهای مشکی و سفید، لباسهایی خلق کرد که بدن را در آغوش میگیرند. این لباسها حس آزادی را به بیننده القا میکنند. فیلم کوتاه «Love Monster» ساخته والریا گولینو، فضای رویایی این مجموعه را تکمیل کرد. لباس عروس با توری مشکی، در پایان نمایش، بیانیهای جسورانه از مدرنیته بود.
چیوری با تکیه بر مهارتهای خیاطی و همکاری نزدیک با آتلیههای فندی، نشان داد که اوت کوتور میتواند در عین سادگی، عمیقاً تأثیرگذار باشد.
دیور (Dior)؛ مجسمههای متحرک در باغی افسانهای
جاناتان اندرسون در دومین مجموعه اوت کوتور خود برای دیور، با الهام از مجسمههای پویای لیندا بنگلیس، هنر حجمسازی را به لباس تبدیل کرد و در باغ موزه رودن به نمایش گذاشت . تاکید اصلی این مجموعه بر چینهای دستی، گرهزنی و حالتهای سیال پارچه بود که در بلوزهای حریر، ژاکتها و کیفهای غولپیکرِ پلیسهدیده خودنمایی میکرد.
دومین اوت کوتور جاناتان اندرسون، گفتوگوی مد با هنر مجسمهسازی
کت نمادین بار در این فصل با حاشیههای نامنظم از تویید سبز سرخس یا پشم شاهتختهای بازآفرینی شد. در کنار لباسهای عروس با تورهای پلیسه و گلهای گلدوزی، روایتی از شکوهِ مجسمهوار اما رویایی را روایت کرد. این کالکشن تا ۱۲ ژوئیه در نمایشگاهی در کنار آثار بنگلیس به تماشا گذاشته شده است. اندرسون در مجموعه کوتور پاییز ۲۰۲۶، توانست ارتباطی عمیق بین هنر معاصر و صنعتگری کلاسیک کوتور برقرار کند.
شنل (Chanel)؛ قصهگویی با کدهای همیشگی
متیو بلیزی (Matthieu Blazy) در دومین مجموعه اوت کوتور خود برای شنل، فضای گراند پالاست را به یک باغ افسانهای با الهام از کتابهای قصه گابریل شنل تبدیل کرد. این مجموعه که «گَبی و ساقه لوبیا» نام داشت، با تاکید بر جزئیات و تکنیکهای دستدوز، کدهای کلاسیک شنل را به شکلی امروزی روایت میکرد.
دومین اوت کوتور متیو بلیزی، ادای احترام افسانهای به گابریل شنل
کتدخترانههای توییدی با لبههای ناهموار، لباسهای ابریشمی روان و اکسسوریهای فانتزی مثل کیفهای مینیاتوری و پاشنههای مرواریدی با نقشهای گل و گیاه ، همگی نشان از داستانسرایی بلیزی داشتند. او حتی سنت دیرینه پایان نمایش با عروس را شکست. او با یک لباس مشکی ساده به عنوان ادای احترام به «لباس مشکی کوتاه» که گابریل شنل خلق کرد، به مجموعه خود پایان داد.
بلیزی در کالکشن کوتور پاییز ۲۰۲۶، توانست تعادلی ظریف بین وفاداری به میراث شنل و نوآوری شخصی خود برقرار کند.
اسکیاپارلی (Schiaparelli)؛ سورئالگرایی با موادی از دل ناشناختهها
دنیل رزبری در مجموعه اوت کوتور پاییز ۲۰۲۶ شیاپارلی با عنوان «ندای خلأ»، بار دیگر ثابت کرد که سورئالگرایی برای السا شیاپارلی راهی برای گریز نبود. بلکه راهی برای آشکار کردن ناگفتههای واقعیت بود.
«ندای خلأ» دنیل رزبری، فراتر از ابریشم و ساتن
در این مجموعه، رزبری بهجای استفاده از پارچههای لوکس سنتی، به سراغ لاتکس و سیلیکون رفت. او با تکنیکهای پیشرفته خیاطی، آنها را به لباسهایی با بافتهای شبیه فلس ماهی، گلهای خشک و حتی شاخکهای سیلیکونی تبدیل کرد. لباسهایی با بالاتنههای قالبگیریشده که روی آنها سیلیکون ریخته شده بود. نشان از جسارت این طراح در استفاده از مواد غیرمنتظره و تبدیل آنها به آثاری هنری داشت. او با این کار، تاکید کرد که لوکس بودن واقعی در اوت کوتور به جنس ماده اولیه نیست. بلکه به دستهایی بستگی دارد که آن را شکل میدهند. رزبری با این مجموعه، مرزهای سنتی اوت کوتور را گسترش داد.
بالنسیاگا (Balenciaga)؛ آغاز عصر جدید با معماری و نوآوری
پیرپائولو پیچولی (Pierpaolo Piccioli) در اولین مجموعه اوت کوتور خود برای بالنسیاگا، بهجای تکرار مستقیم آثار کریستوبال بالنسیاگا، به سراغ متدولوژی او رفت. او اوت کوتور را به ابزاری برای تفکر درباره بدن و ساختار تبدیل کرد.
نخستین کالکشن اوت کوتور پیچولی، تلفیق میراث کریستوبال با رویای معاصر
در این مجموعه، حجمهای حبابمانند عظیم که به لباسهای موسس خانه اشاره دارند. در کنار پارچههای نوآورانهای مثل نئو-گازار (Neo-Gazar) و ابریشم زیستی ایامسیلک (AMSilk) به کار رفتند تا مرزهای تکنولوژی در مد را جابهجا کنند. همکاری با فیلیپ تریسی برای طراحی پرهای ساختاری و استفاده از اسکن سهبعدی از بدن انسان برای ایجاد لباسهایی که بهجای تحمیل فرم، پیرو حرکت طبیعی بدن، از دیگر نکات شاخص این نمایش بود.
کالکشن کوتور پاییز ۲۰۲۶ بالنسیاگا، نقطهعطفی در تاریخ این برند محسوب میشود و نشان میدهد که چگونه میتوان با احترام به گذشته، آیندهای تازه ساخت.
راهول میشرا (Rahul Mishra)؛ الهههای سنگی در قامت کوتور
راهول میشرا در کالکشن اوت کوتور پاییز ۲۰۲۶ با عنوان «دِوی: الهه جاویدان»، هنر حجاریهای باستانی معابد جنوب هند را به لباس تبدیل کرد و مجسمههای ایزدبانوان و پریهای آسمانی (آپسارا) را در فضاهای سنگیِ قرن سیزدهمیِ کُلِژ ده برناردن به نمایش گذاشت. حاصل این رویکرد، لباسهایی با گلدوزیهای فشردهای از زاردوزی، دابکا، کریستال و مروارید بود که پارچه را به سنگوارهای تراشخورده بدل میکرد. این کار، خطای دیدی حیرتانگیز از سنگهای هوازده را در طیفی از طوسیِ سنگی تا سفیدِ برفی رقم میزد.
دِوی، الهه جاویدان، حجاریهای باستانی در پارچه
میشرا در این سفرِ زمانگونه، با همکاریِ هنرمند سفالگرِ سنتی «سومانت کومار» برای ساخت سرپوشهای سهچهره و استفان جونز برای طراحی کلاههای مجسمهوار، توانست پیوندی ناب بین اسطورهشناسی هندی، صنعتگری دستی و معماری مدرن خلق کند و کوتور را به یک فریزِ متحرکِ موزهای تبدیل نماید. این مجموعه، روایتی از قدرت و ظرافت زنانه در قالب اسطورههای کهن است.
ترندهای کلیدی هفته کوتور پاییز ۲۰۲۶، از فناوری تا اسطورهشناسی
بر اساس گزارشهای معتبر از هفته کوتور پاییز ۲۰۲۶، پنج ترند اصلی در این فصل خودنمایی کردند که هرکدام روایتی تازه از اوت کوتور مدرن ارائه دادند:
- فناوری و علم در خدمت مد: برندهایی مثل ایریس ون هارپن با همکاری دانشمندان، لباسهایی با پلاسما و مواد زیستی خلق کردند. آنها نشان دادند که آینده کوتور در تلفیق هنر و علم است.
- بدن بهمثابه بوم دگرگونی: طراحانی مثل محمد عشی و پیرپائولو پیچولی، با خلق حجمهای حبابی، کرستهای مجسمهای و پوستههای سخت، بدن را به سکویی برای دگردیسی تبدیل کردند.
- اسطورهشناسی و فولکلور: راهول میشرا از الهههای هندی و متیو بلیزی با قصههای گابریل شنل الهام گرفتند. آنها نشان دادند که ریشههای فرهنگی و افسانهها، منبعی تمامنشدنی برای الهام هستند.
- مینیمالیسم هوشمندانه: ماریا گراتزیا چیوری در فندی، با تکیه بر سادگی، ظرافت و بازی با پارچه. ثابت کرد که اوت کوتور میتواند بدون زرق و برق، عمیقاً تأثیرگذار باشد.
- سورئالگرایی و خیالپردازی: دنیل رزبری در شیاپارلی و دورن لانتینک در ژان پل گوتیه، با استفاده از مواد غیرمنتظره و رویکردی طنزآمیز، مرزهای خیال و واقعیت را در هم آمیختند.
منبع: Vogue