در بسیاری از مراسم، لباس های عجیب را در فشن شو ها مشاهده می کنیم. این لباس ها طوری طراحی شده اند که قابلیت پوشیدن ندارد. دلیل طراحی این لباس ها مختلف و به تفکرات طراح بستگی دارند، چون می خواهند با استفاده از لباس ها منظوری را بیان کنند. در این مطلب از مجله دنیای مد می خواهیم دلیل طراحی عجیب و غریب لباس های فشن شو را بررسی کنیم.
دلیل طراحی عجسیب و زشت لباس ها در فشن شو
در ابتدا فشن را تعریف کنیم. فشن در واقع سبک و شیوهای است که بر جهات مختلف زندگی تاثیر میگذارد. فشن نشاندهنده سلیقه اکثریت یا برخی از افراد در دوره زمانی خاصی است و نوعی سبک زندگی بهحساب میآید.
در نمایشهای فشن سالیانه، طراحی های عجیب برخی از برندها بسیار جلب توجه میکند. به نظر بسیاری از افراد، این لباسها زشت، ناخوشایند و غیرقابل پوشیدن است. در حالی که این لباسها برای فروش طراحی نشدهاند.
برندهای مختلف، دلایل شخصی برای طراحیهای اغراقآمیز لباسها دارند؛ مانند برندهای زارا، نایک و H&M که همیشه با طراحیهای عجیب مخاطبان خود را شگفتزده کرده اند.
چرا طراحان لباسهای عجیب و غیرقابل پوشیدن خلق میکنند؟
۱. فشن و هنر مفهومی: لباسی برای فکر کردن، نه پوشیدن
در قلب تپنده هر فشن شوی بزرگی، یک ایده مفهومی قرار دارد. طراحانی مثل “ویکتور و رولف” یا “الکساندر مککوئین” از لباس به عنوان بوم نقاشی استفاده میکنند. آنها نمیخواهند شما آن لباس را بخرید و به مهمانی بروید. هدف، برانگیختن احساسات، طرح یک سوال فلسفی یا روایت یک داستان است. به عنوان مثال، مککوئین در یکی از معروفترین اجراهایش، یک لباس سفید را با بازوهای رباتیک رنگپاشی کرد تا “خشونت در فرآیند خلق زیبایی” را نشان دهد. این استایلهای عجیب، بیانیههای هنری هستند که اتفاقاً روی بدن انسان اجرا میشوند. برای درک بهتر این آثار، باید از لنز “آوانگارد بودن” به آنها نگاه کرد، نه “قابل پوشیدن بودن”.
۲. پیشبینی ترندهای عجیب آینده: وقتی اغراق، فردا را نشان میدهد
آیا میدانستید که بسیاری از ترندهای عجیب فشن شو، پیشنمایشی اغراقآمیز از مد خیابانی پنج سال آینده هستند؟ طراحان برای اینکه یک ایده جدید مثل “آستینهای پفدار” را به جهان معرفی کنند، آن را در یک مقیاس هیولاگونه و کارتونی طراحی میکنند. این کار باعث میشود ایده در ذهن مخاطب و رسانهها حک شود. دو سال بعد، همان آستین پفدار در یک نسخه ملایمتر و پوشیدنیتر وارد بوتیکها میشود. آن لباس عجیب و غریب که امروز به آن میخندید، DNA پنهان کت فردای شما را حمل میکند. به همین دلیل است که دنبال کردن عجیبترین لباسهای جهان، در واقع نگاه کردن به ویترین آینده مُد است.
۳. بازاریابی جنجالی با عجیبترین لباسهای سلبریتیها جهان
هیچ چیز به اندازه یک عکس از عجیبترین لباسهای سلبریتیها روی فرش قرمز، رسانهها را منفجر نمیکند. به لباس گوشتی لیدی گاگا در جوایز MTV فکر کنید. این طراحی جنجالی، یک شاهکار بازاریابی برای طراح آن، فرانک فرناندز بود. گاگا با پوشیدن آن لباس، نه تنها به یک تیتر جهانی تبدیل شد، بلکه یک بیانیه سیاسی در مورد حقوق سربازان همجنسگرا ارائه داد. این مدل از طراحی لباس فشن، مرز بین پوشاک، سیاست و سرگرمی را محو میکند. در دنیایی که میلیونها عکس از یک رویداد منتشر میشود، تنها یک استایل عجیب و تکاندهنده است که تاریخساز میشود و نام برند را تا ابد ماندگار میکند.
۴. تولد یک ترند: زشتترین لباس ایرانی یا یک نبوغ جهانی؟
گاهی اوقات، یک “لباس زشت” توسط عموم مردم طرد میشود، اما به یک کالت و خردهفرهنگ تبدیل میشود. ترند “زشت-شیک” (Ugly Chic) که توسط پرادا در دهه ۹۰ میلادی پایهگذاری شد، دقیقاً چنین رویکردی داشت. ترکیب پارچههای ناهماهنگ، رنگهای ناجور و برشهای عجیب و غریب. اما آیا واقعاً زشت بود یا تعریف جدیدی از زیبایی را ارائه میداد؟ این فلسفه به ما میگوید که “زشتترین لباس عروس دنیا” از نظر یک نفر، میتواند یک بیانیه انقلابی در شکستن کلیشههای عروس بودن برای دیگری باشد. این بخش از فشن، ما را به چالش میکشد تا تعریف خود از زشتی و زیبایی را دوباره بسنجیم.
لباس های عجیب و غریب در فشن شو
سبک اکسپرسیونیسم، مکتبی هیجاننما خوانده می شود. در این سبک هنرمند به جای واقعیت عینی، عواطف و اتفاقات ذهنی خود را نمایش میدهد. درنتیجه میتواند خوشایند سلیقه عام مردم نباشد.
با نگاهی کوتاه به فشن شو AW16 تاثیر این سبک هنری بر دنیای مد کاملا دیده میشود. طراحی المانهای اغراقآمیز در عجیب ترین لباس های فشن شو برندهای مختلف دیده میشودکه سبک اکسپرسیونیسم در هنر را یادآوری می کند. درنتیجه یکی از دلایل طراحی لباسهای عجیب فشن می تواند تاثیر سبک هنری خاص در مد باشد.
خلاقیت طراح مد
یکی از دلایل عجیب بودن برخی از لباس های فشن، به خلاقیت طراح بستگی دارد. طراحان با ایجاد لباس های غیرعادی یا آرایش و گریم های عجیب، می خواهند خلاقیت طراحی خود را نمایش دهند. طراحان از اینکه لباس های عادی را فقط برای فشن شوها طراحی کنند خسته می شوند. بنابراین هزینه زیادی را صرف استفاده از اکسسوریهای گران قیمت در طراحی های خود می کنند تا خلاقیت خود را نشان دهند.
ایجاد تنوع در مد
طراحان، برای خارج کردن مد از حالت کلاسیک، لباسهای خود متنوع تولید می کنند. و با طراحی ها میخواهند مخاطبین بیشتری را به مراسم خود جذب نمایند. بنابراین دلیل عجیب بودن بعضی از لباسهای فشن ایجاد تنوع است. مدل هایی با لباس های عجیب روی صحنه، تمام سعی خود را دارند تا چشم مخاطب را به خود جلب کنند.
طراحی هوشمندانه به عنوان ترندهای آینده
بسیاری از برندهای معتبر دنیا با طراحی اغراقآمیز اما هوشمندانه لباسهای خود، اطلاعاتی از مجموعه فصل آینده خود را ارائه میدهند. در واقع با طراحی لباس برای فشن شو، اطلاعاتی کلی از مضامینی چون احساسات، خلقوخو و فضای هنری مجموعه آینده را به نمایش میگذارند. برای مثال، جنس پارچه مورد استفاده، ترکیب رنگ و المانهای مرتبط با رنگ در مجموعه آینده به اطلاع مخاطب میرسد.
در واقع عجیب ترین لباس های فشن شو، طراحی های اغراق آمیز از مجموعه های آینده است. این طرح ها معمولا ماندگاری بیشتری در ذهن خواهد داشت و با دیدن این لباسها، ناخودآگاه در ذهن آنچه که قبلتر دیدهاید را تداعی میکند.
نوآوری همیشه در ابتدا زشت به نظر می آید!
لباس و پوشش در نظر مردم عام سبکی مشخص دارد. بسیاری از افراد مایلند لباسهایی ساده و معمولی با رنگ ملایم بر تن کنند. اما لباسهای ساده امروزی، در سالهای دور لباس هایی عجیب در فشن شو بودند. نوآوری و خلاقیت در همه زمینهها می تواند در ابتدا زشت و ناخوشایند باشد.
براساس اعتقادی که در یک تئوری قدیمی وجود دارد زشتی و نوآوری همیشه در کنار یکدیگر پا به بازارهای جهانی میگذارند. برندهای معتبر دنیا با نمایش نوآوری خود در لباسها در ابتدا توسط مخاطبان نقد میشوند. اما “زمان” کاربرد نوآوریها را به مردم نشان میدهد.
برای طراحان دنیای مد، خلاقیت مهمتر از پذیرش عامه است. درنتیجه لباسهایی طراحی میکنند که تا قبل از آن کسی ندیده باشد. این لباسها با ظاهری عجیب در نمایشهای فشن ظاهر شده و شاید بعد از گذشت سالها جزو محبوبترین مدلها شوند.
تبلیغات و ماندگاری در ذهن مخاطب
هنر و مد دو بخش جدانشدنی هستند. با این حال همیشه سبکهای هنری بر طراحی لباس تاثیر نمیگذارد. گاهی لباسها فقط برای تبلیغات طراحی میشوند. هزینه شرکت در فشن شوهای معتبر دنیا بالاست و تبلیغات نیز در این نمایشها تاثیر زیادی بر مخاطب دارد. درنتیجه برندهای معتبر دنیا برای ورود به فشن شوها مبالغ بسیار بالایی پرداخت میکنند، چون در ادامه، تبلیغات برندشان بدون هیچ هزینهای در رسانهها رخ می دهد!
بعد از نمایش لباس های عجیب فشن شو، تیتر اول تمام مطبوعات، رسانهها و شبکههای اجتماعی خواهند شد. عکس های این لباسهای عجیب و انتشار آن در دنیای مجازی، آسانترین روش تبلیغات برندها خواهد بود. از این طریق نام برند بهسادگی در ذهن مخاطبان ماندگار میماند.
رقابت در طراحی زشت ترین و عجیب ترین لباس ها
بسیاری از طراحیهای اغراقآمیز در نمایشهای فشن نیز هیچ دلیل پنهانی ندارند. تنها هدف برند، تبلیغات و فروش بیشتر است. همین امر آن ها را وارد رقابت طراحی عجیب ترین لباس های فشن شو کرده است.
لباسهای عجیب و نامتعارف سبب بازنشر بسیار زیاد در فضای مجازی میشود. درنتیجه بسیاری از برندها در رقابت طراحی زشتترین لباسها با هم به سر میبرند.
آیا لباس های عجیب فشن شو قابل فروش هستند؟
نکتهای که باید به آن توجه داشت، این است که طراحی و دوخت این لباس ها زحمت بسیاری دارد. و شاید تصور کنید که این لباس ها قابل پوشیدن نیستند و روانه بازار نمی شوند. برندهای معروف در دنیا مانند دیور، برخی از طرحهای خود را با ظاهری عجیب طراحی می کنند.
برخی از سلبریتی های برای خاص دیده شدن، این لباس ها را در مراسم هایی می پوشند. برخی از آن ها با این لباس ها جذاب دیده می شوند و چشمان بیشتری را به خود جذب می کنند. بنابراین، این لباس ها خیلی هم غیرقابل پوشیدن نیستند و افرادی خاص آن را استفاده می کنند.
برترینهای عجیب و غریب؛ از عجیبترین لباس عروس تا مدهای جهان
۱. عجیبترین و زشتترین لباسهای عروس دنیا
لباس عروس، نماد رویاها و سنتهاست. اما وقتی طراحان آوانگارد وارد میشوند، نتیجه میتواند یک شوک تمامعیار باشد. از لباس عروسی که از کاغذ توالت ساخته شده تا طراحیهایی که شبیه اسکلت پرندگان هستند. یکی از نمونههای معروف، طراحی “ویکتور و رولف” برای هفته مد پاریس بود که مدلها را با تورهای حجیم و ماسکهای عروسکی روی صحنه فرستادند. اینها نمونههایی از “زشتترین لباس عروس” نیستند، بلکه پرسشی از مفهوم عروس بودن هستند. این لباسهای زشت عروس، صنعت عروسی را به چالش میکشند که چرا باید همه شبیه یک کیک خامهای بزرگ به نظر برسند؟
۲. زشتترین لباسهای ایرانی؛ وقتی طراحی بومی بحثبرانگیز میشود
در فضای مُد ایران، تعریف “زشتترین لباس ایرانی” اغلب با کلیشههای ناهماهنگ گره خورده است. معمولاً این تیتر به لباسهای مجلسی برای لباسهایی با ترکیب نامناسب پارچههای سنگین، اکلیلهای بیش از حد و رنگهای تند و فسفری اطلاق میشود. این سبک طراحی که گاهی “لباس زشت مجلسی” خوانده میشود، تلاشی ناشیانه برای تجملگرایی است. بیآنکه اصول اولیه رنگشناسی یا تناسب اندام در آن رعایت شود. با این حال، در دل همین آثار، گاهی جرقههایی از نوآوری دیده میشود. که اگر با دانش آکادمیک طراحی لباس تلفیق میشد، میتوانست به یک استایل منحصربهفرد ایرانی بدل شود.
۳. عجیبترین لباسهای سلبریتیهای ایرانی؛ از فرش قرمز تا اینستاگرام
سلبریتیهای ایرانی نیز از قافله “استایلهای عجیب” عقب نماندهاند. از انتخاب کتهای پولکدار اغراقآمیز در جشنوارههای داخلی تا پوشیدن لباسهای الهامگرفته از شخصیتهای فانتزی در کامنتهای اینستاگرامی. این لباسهای عجیب سلبریتیهای ایرانی، اغلب بازتابی از تلاش برای جلبتوجه در رسانههای اجتماعی است. نکته جالب اینجاست که برخی از این انتخابها که ابتدا با موجی از تمسخر و تیتر “عکس لباس زشت” مواجه میشوند، مدتی بعد به عنوان یک “ترند جسورانه” توسط فالوورها کپی میشوند. این چرخه نشان میدهد که مرز بین عجیبترین و جذابترین، به طرز خطرناکی نازک است.
۴. مدلهای عجیب لباس بچهگانه و نوجوان؛ وقتی خلاقیت از ریل خارج میشود
حوزه لباس بچهگانه هم از این ماجرا مستثنی نیست. اگر عبارت “لباس زشت بچهگانه” یا “لباس زشت دخترانه و پسرانه” را جستجو کنید، با انبوهی از طراحیهای فاجعهبار مواجه میشوید. لباسهای پرنسسی با تورهای خارشآور و غیرتنفسی برای کودکان نوپا، یا ستهای کتوشلوار بزرگسالانه در سایز کودک که ظاهر بچه را شبیه یک آدمکوچولوی جدی میکند. بدترین نمونهها، ترکیب نوشتههای نامناسب و رنگهای نئونی روی لباس بچههاست. در مقابل، یک طراحی لباس آسان و صحیح برای کودک باید روی راحتی، پارچههای طبیعی و آزادی حرکت تمرکز کند.
بررسی تخصصی استایلها و مدهای عجیب
۱. لباس زشت مجلسی و زشتترین استایلهای مهمانی
همه ما در یک مهمانی، نگاههای سنگین به یک “لباس زشت مجلسی” را تجربه کردهایم. اما دقیقاً چه عناصری یک طراحی را به این نقطه میرساند؟ معمولاً سه عامل مقصر هستند: ۱. عدم شناخت فرم بدن که باعث میشود لباس در نقاط اشتباهی حجم ایجاد کند. ۲. استفاده از تزئینات بیکیفیت مانند پولکهای بزرگ که در نور، ظاهری ارزان ایجاد میکنند. ۳. تقلید ناآگاهانه از لباسهای عجیب و غریب سلبریتیها بدون در نظر گرفتن بافت فرهنگی و اجتماعی. نتیجه این ترکیب، یک “استایل عجیب” ناخواسته و ناموفق است.
۲. راز طراحی لباس آسان که همیشه شیک میماند
در دنیایی که ترندهای عجیب هر روز ما را بمباران میکنند، “طراحی لباس آسان” یک موهبت است. راز این سبک در شعار “کمتر، بیشتر است” خلاصه نمیشود. بلکه یعنی هوشمندانه انتخاب کردن. یک پیراهن اورسایز سفید با کیفیت، یک کت بلیزر خوشدوخت، یا یک شلوار پارچهای مشکی که با ده اکسسوری مختلف ست شود. برندهایی مثل “The Row” و “Jil Sander” این فلسفه طراحی لباس آسان را به اوج رساندهاند. آنها نشان میدهند که خلاقیت میتواند در برش و جنس پارچه پنهان باشد، نه در آویزان کردن تکههای فلزی عجیب از سرشانه.
فشن شو در ایران و مواجهه با لباسهای مفهومی
فشن شو در ایران پیش از انقلاب اسلامی، با حضور برندهای مطرحی چون کریستین دیور و با الهام از فرهنگ غنی ایرانی-اسلامی، تجملی چشمگیر داشت. جشنهای هنر شیراز و نمایشهای خیابانی، بستری برای لباسهای فاخر بودند. پس از انقلاب، این رویدادها برای سالها متوقف شد. اما از دهه هفتاد به بعد، “فشن شو در ایران” به صورت زیرزمینی و خصوصی احیا گشت. طراحان جوان امروزی، با وجود محدودیتها، با تلفیق طراحی لباس آسان و المانهای سنتی، سعی در ارائه روایتی مدرن از هویت ایرانی دارند. رویارویی آنها با سبکهای عجیب جهانی، گاه به خلق آثاری میانجامد که هم منتقدان داخلی را متعجب میکند و هم نگاههای جهانی را میرباید.
منبع: fashionition